Een gesprek tussen de dichters Wang Jiaxin en Ingmar Heytze

Toekomstige herinneringen

Wang Jiaxin en Ingmar Heytze zijn beiden bekende dichters, de een in China, de ander in Nederland. Op deze avond gaan ze, via tolk Maghiel van Crevel, met elkaar in gesprek over wat hen drijft als dichter. Ook zullen ze voorlezen uit hun eigen én elkaars werk. Speciaal voor deze avond heeft Wang Jiaxin ook een paar gedichten van Ingmar Heytze in het Chinees vertaald.

In zijn licht melancholische gedichten ontvouwt Wang Jiaxin zijn visie op de verhouding van het individu tot de samenleving – en tot de geschiedenis, het lot, de mensheid – en hij doet dat altijd vanuit de directe ervaring. Met zijn gedichten sluit Wang Jiaxin dan ook regelmatig aan op de actualiteit. Ingmar Heytze, die gedichten schrijft voor mensen die niet van poëzie houden, is geregeld te zien en te horen met nieuwsgedichten voor radio en televisie. Waarin komen hun gedichten overeen, en waarin juist niet? Wat kunnen ze waarderen in het werk van de ander, die tegelijkertijd ver weg en toch dichtbij staat?

Over de sprekers

Wang Jiaxin werd, zoals zovelen van zijn generatie, tijdens de Culturele Revolutie naar het platteland gestuurd voor ‘heropvoeding’. In 1978 studeerde hij Chinees aan de universiteit van Wuhan. In 1985 publiceerde hij zijn eerste dichtbundel en is sindsdien gestaag verder blijven schrijven. Hij schopte het uiteindelijk tot redacteur, essayist, criticus, literair vertaler en hoogleraar Chinese letterkunde. Hij won vele nationale en internationale prijzen, nam deel aan vele poëziefestivals over de hele wereld en is geroemd om zijn Chinese vertalingen van o.a. Paul Celan, Marina Tsvetajeva, Federico García Lorca en Osip Mandelstam. In maart is hij gastschrijver in Amsterdam op uitnodiging van het Nederlands Letterenfonds.

Ingmar Heytze begon op zijn vijftiende met dichten en optreden en publiceerde inmiddels zoveel bundels dat hij de tel kwijt is. Solo of met zijn band Asfaltfeeën trad hij op van studentehuiskamers tot Lowlands en alles daartussenin, waaronder zeven edities van de Nacht van de Poëzie. In 2000 was hij huisfilosoof van het Centraal Museum en van 2009 tot 2011 de eerste Utrechtse Stadsdichter. In 2008 ontving hij de C.C.S. Croneprijs voor zijn gehele oeuvre en in 2016 de Maartenspenning van de stad Utrecht. Voor de liefste onbekende, een bundel met de verzamelde gedichten 1985-2015, verscheen in de lente van 2016. De derde, uitgebreide druk van Utrecht voor beginners en gevorderden, de verzamelde gedichten over Utrecht uit diezelfde periode, verscheen in 2020. Een nieuwe bundel voor 2022 is in voorbereiding onder de werktitel Omdat het geluk gebeurde. Eind 2022 is Heytzes eerste eenakter De wanen te zien in het Bellevue Lunchtheater.

Silvia Marijnissen is vertaalster van Chinese literatuur. Ze is co-vertaalster van de 18-eeuwse klassieker De droom van de rode kamer, vertaalde romans van Eileen Chang en Nobelprijswinnaar Mo Yan, moderne poëzie van onder meer Jidi Majia, Wang Jiaxin, Yang Mu, Ye Mimi, Hsia Yu, Shang Ch’in, Lo Fu, Wang Jiaxin, Duoduo en Chen Li, en klassieke landschapspoëzie. Zie ook haar blog over Chinese literatuur en met name poëzie.

Maghiel van Crevel is hoogleraar Chinese taal- en letterkunde aan de Universiteit Leiden.

Nisrine Mbarki (moderator) is schrijver, dichter, columnist en literair vertaler. Daarnaast is ze redacteur en programmamamaker bij het Winternachten festival. Ze schrijft korte verhalen, theaterteksten en poëzie. Ze vertaalt poëzie uit het Arabisch naar het Nederlands. Haar poëzie en columns verschijnen regelmatig in literaire tijdschriften als De Gids, Het Liegend Konijn, Tirade en Poëziekrant. Ze is medeoprichter en artistiek leider van theatergroep Landgenoten. Haar debuutbundel Oeverloos verscheen afgelopen januari bij uitgeverij Pluim.