Douwe Draaisma (1953) is bijzonder hoogleraar in de geschiedenis van de psychologie aan de Rijksuniversiteit te Groningen.
Hij publiceerde onder andere De heimweefabriek, een boek over ons geheugen, over de ongrijpbaarheid van de herinnering, de markt van het grote vergeten en de heimwee naar de wereld die alleen nog in de herinnering bestaat.
In Ontregelde geesten. Ziektegeschiedenissen reconstrueert Draaisma de levens van dertien beroemde ‘namen' uit de wetenschap van hersenen en geest, zoals dat van de artsen Parkinson, Alzheimer en Asperger.
In Waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt, buigt Draaisma zich over het autobiografisch geheugen: Waarom herinneren we ons bijna niets van onze vroegste jeugd? Hoe komt het dat geuren herinneringen oproepen? Waardoor zien stervenden soms hun hele leven aan zich voorbijtrekken? En waarom lijkt het leven sneller te gaan als je ouder wordt? Stuk voor stuk vragen die te maken hebben met het geheugen.
De metaforenmachine, tot slot, de handelseditie van Draaisma's proefschrift, is een geschiedenis van het geheugen, verteld in metaforen. Het relaas verhaalt van de mnemotechniek van de oudheid en de toegewijde omgang met het gememoriseerde woord in de middeleeuwse kloosters, van de proeven met fosforescentie tijdens de wetenschappelijke revolutie, de landschappen van de romantiek en de fotografische en cinematografische procédés van de negentiende eeuw, van de holografie en het computergeheugen van tegenwoordig. De metaforenmachine maakt zichtbaar hoe ons beeld en begrip van het geheugen is beïnvloed door technologische veranderingen.
