Recente inzichten uit cultuuranalyse, filosofie en sociale en politieke wetenschappen worden bijeen gebracht om de relatie tussen Europa en haar grootste transnationale minderheid, de Roma, te analyseren. Hoe hebben zich in het Europa van na de val van het communisme zowel nieuwe vormen van Roma emancipatie en zelforganisatie als ook nieuwe of hernieuwde vormen van hun marginalisering ontwikkeld? Daarbij wordt in het bijzonder aandacht besteed aan hoe nieuwe vormen van ‘European governance' en Europese integratiepolitiek zich verhouden tot vormen van culturele (zelf)representatie van Roma in Europa. Betoogd wordt dat de nieuwe Europese sturingsmechanismen die onder meer ontwikkeld zijn met het doel de zelfarticulatie en participatie van minderheden in Europa te bevorderen een ambivalent effect hebben gesorteerd. Hoewel die mechanismen de ontwikkeling van een zogenaamde ‘Europese Roma beweging' mede hebben mogelijk gemaakt, hebben ze in veel gevallen ook geleid tot nieuwe, ernstige vormen van de marginalisering van Roma minderheden. Deze conclusie leidt uiteindelijk tot de volgende twee vragen: welke grenzen stelt Europa aan minderheden zoals de Roma? En wat vertelt de situatie van de Roma ons over de grenzen van (onze voorstelling van) het huidige liberale Europa?
Huub wordt ingeleid door zijn begeleiders prof. dr. G. (Ginette) Verstraete en prof. dr. J. (John) Neubauer.
