H.H. ter Balkt (1938) staat bekend als een weerbarstig en onstuimig dichter, wiens dwarse poëzie in de literaire kritiek vaak omschreven wordt in aan de ruige natuur ontleende termen. Dit werk zou een oerkracht vertegenwoordigen waaraan de lezer zich over te geven heeft. Wie de gedichten echter zorgvuldig gaat lezen (wat totnogtoe weinigen hebben gedaan), ontdekt dat er een uiterst vakkundig vakman aan het werk is geweest, die ervoor heeft gezorgd dat elk woord precies op de juiste plaats staat en van belang is voor de interpretatie van het geheel. Poëtisch vuur en technisch meesterschap blijken elkaar beslist niet uit te sluiten.
Tijdens deze bijeenkomst zal poëziecriticus en classicus Piet Gerbrandy enkele gedichten van Ter Balkt bespreken binnen de context van het gehele oeuvre, waarbij uiteindelijk ook de vraag aan de orde komt wie er nu eigenlijk verantwoordelijk is voor de betekenis van de gedichten, de dichter of de lezer.
