Het gedenkteken, de plek en de herinnering. De monumentalisering van de Duitse kampen in Nederland.Tijdens de Duitse bezetting bestonden in Nederland vijf concentratiekampen: Schoorl, Amersfoort, Ommen, Vught en Westerbork, het voorportaal van Auschwitz. De voormalige kampen Amersfoort, Vught en Westerbork zijn nu gedenkplaatsen. Maar het is niet vanzelfsprekend dat de voormalige concentratiekampen nu gedenkplaatsen zijn. Vanaf de jaren ‘70 is in Nederland een begin gemaakt met het inrichten van deze plekken als gedenkplaatsen. Het onderzoek van Roel Hijink richt zich specifiek op de vraag op welke wijze de publieke herinnering aan de Duitse concentratiekampen in Nederland op hun historische locatie vorm heeft gekregen. Welke vormen heeft de herinnering in de diverse periodes aangenomen en wat wilde men hiermee uitdrukken en herdenken? Het onderzoek toont aan dat de tekens van de herinnering zijn gevormd door een variatie van nationale mythes, heersende politieke idealen en behoeften van de tijd waarin ze zijn vervaardigd.
Roel Hijink wordt ingeleid door prof. dr. Frank van Vree.
